Kaliningrad

Kaliningrad ligt tussen Litouwen en Polen langs de rivier de Pregolya en fungeert als het meest westelijke Russische gebied met toegang tot de Oostzee. De nederzetting strekt zich uit over beide oevers van de rivier en verbindt woonwijken met haveninstallaties die het hele jaar door operationeel blijven.

De nederzetting begon als Königsberg in 1255 onder de heerschappij van de Duitse Orde en werd Sovjet-gebied na de Tweede Wereldoorlog in 1945. Sindsdien is het een Russische exclave gebleven, geografisch gescheiden van het hoofdgebied van het land.

Duitse architectuur uit het vooroorlogse tijdperk staat naast Sovjet-flatgebouwen, terwijl het lokale leven zich ontvouwt met een mix van Russische en Baltische identiteit op markten en riviercafés. Gezinnen verzamelen zich bij de viskramen langs de rivier en op buitenterrassen gedurende de hele dag, wat het ritme van het dagelijks leven in dit kustgebied weerspiegelt.

De haven blijft het hele jaar door ijsvrij, waardoor schepen in elk seizoen kunnen aanmeren. Bezoekers moeten zich ervan bewust zijn dat een speciaal visum vereist is om dit Russische gebied binnen te komen, aangezien de omliggende landen tot de Europese Unie behoren.

Het Barnsteenmuseum toont ongeveer 90 procent van 's werelds natuurlijke voorraden van deze gefossiliseerde hars, gewonnen uit nabijgelegen Baltische kustlijnen. Bezoekers kunnen ook oorlogsruïnes uit de Tweede Wereldoorlog vinden die nog zichtbaar zijn in veel buurten, bewaard in stadsmusea.