Monastery of Santa Clara-a-Nova

Het Klooster Santa Clara-a-Nova is een barok complex met een rechthoekige kerk met een enkele gang verlicht door bovenlichamen en versierd met vergulde houten altaarstukken. De binnenruimte is gestructureerd door dik stenen muren die bepaalde gebieden voor aanbidding en contemplatie creëren.

Koning Jan IV beval in 1649 de bouw van dit klooster om het middeleeuwse Santa Clara-a-Velha te vervangen, bedreigd door overstromingen van de rivier Mondego. De verhuizing was een groot ondernemen dat zich over meerdere decennia uitstrekte en weerspiegelt het voortdurende belang van de locatie voor de koninklijke familie.

Het zilveren graf van koningin heilige Elisabeth, verplaatst van het oude klooster in 1677, staat centraal bij het hoofdaltaar als brandpunt van verering. De ruimtelijke indeling weerspiegelt hoe deze begraafplaats sinds aankomst wordt geëerd.

Het klooster ligt bovenop Alto de Santa Clara in Coimbra en is bereikbaar met auto of te voet, met geleide rondleidingen beschikbaar op voorafgaande reservering. De klim is gelijkmatig, dus bezoekers moeten rekening houden met passend schoeisel en tijd om de site op hun gemak te verkennen.

Het complex herbergt 78 gesneden koorstoelen uit het vroege 18de eeuw, ingewikkeld versierd en biedende een zeldzaam inzicht in barokke vakmanschap. Deze stoelen werden individueel met de hand gesneden en tonen de artistieke vaardigheid van lokale ambachtslieden uit die tijd.