Church of Fontarcada

De Kerk van Fontarcada is een Romaanse structuur met een eenvoudige indeling met één schip bedekt door een houten dak en een halfcirkelvormig oost-uiteinde. De hoofdingang wordt bepaald door drie lagen bogen ondersteund door zes zuilen, met een rond raam boven de deuropening.

De structuur werd in 1067 als benedictijnse klooster gesticht en diende eeuwenlang als religieus centrum van de regio. Het ontving in 1910 officieel de status van Nationaal Monument, wat zijn historische en architecturale betekenis voor het land markeerde.

De kerk is genoemd naar een oude stenen boog die eens het lokale landschap markeerde. Bezoekers kunnen nog steeds de eenvoudige pre-romaanse bogen zien die de muren van de priesterkoor versieren, getuigend van een eerdere bouwtraditie.

De kerk is nog steeds een actieve plaats van aanbidding en kan van buitenaf op elk moment worden bekeken, met aandacht voor de architecturale details. Het is nuttig om rond het gebouw te lopen om de volledige structuur te waarderen, met name de karakteristieke klokkentoren aan de noordzijde van het schip.

De klokkentoren aan de noordzijde heeft een open klokkeningang met een piramidaal dak, een karakteristieke architecturale keuze voor Romaanse kerken uit deze periode. Dit open ontwerp stelt bezoekers in staat de klok zelf te zien en geeft het gebouw een herkenbaar silhouet vanuit het platteland.

Locatie: Fonte Arcada e Oliveira

GPS-coördinaten: 41.57939,-8.24563

Laatste update: 14 december 2025 om 19:02