Artificial caves of Alapraia

De kunstmatige grotten van Alapraia vormen een complex van vier ondergrondse graven uitgegraven in mergelsteen, elk voorzien van een ronde kamer met een centrale opening en een lange toegangsgang. De ruimtes variëren in omvang, met kamers van ongeveer 4 tot 6 meter doorsnee en gangen die zich uitstrekken tot ongeveer 14 meter lang.

Francisco de Paula Oliveira ontdekte deze grotten in 1889, en later financierde de Portugese regering belangrijke opgravingscampagnes tussen 1932 en 1943. Deze wetenschappelijke inspanningen onthulden dat de locatie uit het Neolithicum dateerde en leverden waardevol inzicht in oude grafpraktijken in deze regio.

Deze grotten tonen hoe gemeenschappen uit het Laat-Neolithicum hun doden begroeven, met lichamen gerangschikt langs de kammerwanden en rituele objecten ernaast. Deze praktijken weerspiegelen de spirituele overtuigingen en sociale organisatie van deze oude volkeren.

De toegang is beperkt, en het is raadzaam om van tevoren te controleren wat de huidige bezoekvoorwaarden zijn, aangezien deze grotten fragiel zijn en mogelijk niet voor iedereen toegankelijk. Een rondleiding of voorafgaand onderzoek naar de regels van de site helpt u optimaal van uw bezoek te profiteren.

De speciale centrale openingen gaven deze grotten de naam coelheira-type, omdat ze alternatieve ingangspunten boden wanneer de gangen werden geblokkeerd. Dit slimme ontwerp van prehistorische bouwers zorgde ervoor dat de grafkamers zelfs onder moeilijke omstandigheden toegankelijk bleven.