Convento de Santa Cruz do Buçaco

Het Convento de Santa Cruz do Buçaco is een 17e-eeuws karmelietenklooster gebouwd met witte kwartsmuuren voorzien van teerpenetratie, kurken plafonds en geplaveid corridors. Elf afzonderlijke heiligdommen zijn verspreid over het terrein en verbonden door wandelpaden die door de constructies voeren.

De Ongeschoeide Karmelieten ontvingen het land van de Bisschop van Coimbra in 1628 en begonnen de constructie door een beschermende muur rondom het terrein op te richten. Het klooster ontwikkelde zich geleidelijk tot een belangrijk monastiek complex in het bos.

De Ongeschoeide Karmelieten richtten dit als geestelijk toevluchtsoord in met religieuze kunstwerken die hun devotie tonen. De kapellen en sculpturen weerspiegelen tot vandaag de geestelijke intentie achter de oprichting ervan.

Het klooster ligt in het Buçaco-bos en kan te voet worden verkend via gemarkeerde paden die de verschillende heiligdommen en gebouwen verbinden. De wandelpaden stellen bezoekers in staat om zich voort te bewegen door de structuren omgeven door bos.

Na zijn overwinning bij de Slag bij Bussaco in 1810 koos de Britse militaire commandant Wellington dit klooster als zijn laatste rustplaats. Deze onverwachte verbinding tussen een soldaat en een monastiek toevluchtsoord markeert een opvallende kruising van militaire en religieuze geschiedenis.

Locatie: Luso

Onderdeel van: Buçaco Forest

GPS-coördinaten: 40.37611,-8.37139

Laatste update: 12 december 2025 om 17:40