Anta da Toupeira, Chalcolithische dolmen in Lousa, Portugal.

Anta da Toupeira is een chalcolithische dolmen in Lousa, Loures, met een polygonale kamer van ongeveer 5,5 bij 5 meter en tot 2 meter hoog. Vijf kalksteenplaten resteren, waarvan één vermoedelijk het dak was. Hij ligt op een plateau boven de grot van Salemas, verscholen tussen bomen.

De dolmen dateert uit het Chalcolithicum, niet uit het Neolithicum. Hij werd waarschijnlijk in de 19e eeuw geïdentificeerd door Carlos Ribeiro, op 17 januari 1944 getekend door Georg en Vera Leisner en in november 1959 voor het eerst opgegraven door Vera Leisner en O. V. Ferreira, die het eerdere plan corrigeerden.

De vondsten die aan de site worden gekoppeld, zijn onder meer een cilindervormig idool, een bijl van amfibool, een koperen beitel, een koperen pijlpunt en een hanger, bewaard in het Geologisch Museum van Lissabon. Archeologen weten niet of ze uit de dolmen, de nabije Grot van Salemas of een tweede anta komen die de Leisners noemden maar die nooit is teruggevonden.

De dolmen ligt op het hoogplateau boven de Gruta de Salemas, ongeveer 100 meter ten zuiden van de grot, verscholen achter een groep bomen. Vanuit Salemas steekt men de autosnelweg Lissabon–Torres Vedras over en gaat men ongeveer 700 meter verder tot de helling, waar de smalle spleet van de grot zich enkele meters van het pad naar de steengroeve opent. De vijf bewaarde platen staan in de open lucht, zonder voorzieningen of bescherming.

De Leisners vermeldden een tweede anta in de buurt die nooit is teruggevonden. De vondsten van de opgraving van 1959 — een cilindrisch idool, een amfiboolbijl, een koperen beitel, een koperen pijlpunt en een hanger — worden bewaard in het Geologisch Museum van Lissabon, maar hun exacte herkomst, tussen de anta en de grot, blijft onzeker.