Bernardino Jalandoni House Museum

Het Bernardino Jalandoni Huis Museum is een verheven woongebouw met roze buitenmuren en grote ramen gevuld met traditionele capiz schelppanelen voor natuurlijk licht. Binnenin zijn originele meubilair, instrumenten uit die periode en voertuigen die toebehoorden aan de familie die hier woonde.

Het huis werd in 1908 gebouwd als woning voor een welvarende suikerboerenfamilie en ontving in 1993 bescherming als nationaal erfgoed. Deze aanwijzing markeerde een belangrijk moment in de bescherming van lokale historische plaatsen.

Het huis weerspiegelt hoe welvarende families van suikerboeren leefden door de tentoonstelling van meubilair, muziekinstrumenten en wagens uit die tijd. Deze voorwerpen tonen het dagelijkse leven en de gewoonten van welgestelde huishoudens in de Filipijnen van begin 20e eeuw.

Het museum ligt aan de Rizal-straat en is op de meeste dagen geopend, met rondleidingen beschikbaar om bezoekers te helpen de indeling en geschiedenis te begrijpen. Het gebouw heeft trappen en kamers die voor woongebruik zijn ontworpen, dus bezoekers bewegen door de ruimte in hun eigen tempo.

Het plafond is versierd met reliëfstalen panelen die speciaal uit Hamburg zijn geimporteerd, wat de verbinding van de familie met Europese vakmanschipstechnieken toont. Het raamwerk gebruikt balayong-hout van het eiland Mindoro, gekozen om zijn sterkte en duurzaamheid.