Malacañang Palace, Presidentieel paleis in San Miguel, Filipijnen

Het Malacañang-paleis is een presidentiële residentie in San Miguel, Filipijnen, gelegen langs de noordelijke oever van de Pasig-rivier. Het gebouw volgt de Spaanse koloniale architectuur met versierde binnenplaatsen, bogen en vensterhekken die kenmerkend zijn voor deze bouwstijl.

Don Luis José de la Rocha Camiña, een Spaanse arts in de galjoenenhandel, bouwde in 1750 met zijn vrouw Gregoria Tuason de Zaballa het oorspronkelijke stenen landhuis. Na de aardbeving van 3 juni 1863, die het Palacio del Gobernador in Intramuros verwoestte, werd het de officiële zetel van de Spaanse gouverneurs-generaal; generaal Wesley Merritt was na 1898 de eerste Amerikaanse gouverneur die er woonde.

De naam wordt meestal herleid tot het Tagalog mamalakáya, „visser“, via Mamalakáya-han, „plaats van de visser“, dat de Spaanse autoriteiten vereenvoudigden. Een concurrerende verklaring uit de jaren dertig leidt hem af van „May lakan diyan“; de familie Rocha brengt hem eerder in verband met de woorden van een bewaker, „malaki iyan“. Spaanse boeken schreven Malacañang, de Amerikanen Malacañan, en Ramon Magsaysay herstelde Malacañang in 1953.

Het complex omvat verschillende gebouwen met gasthuizen, overheidskantoren en Kalayaan Hall, dat fungeert als historisch museum. Bezoekers moeten de toegangsregels van tevoren controleren, aangezien bepaalde gebieden alleen tijdens specifieke uren open zijn.

Malacañang was het enige grote regeringsgebouw in Manilla dat de artilleriebombardementen van de Tweede Wereldoorlog doorstond; ook de wijk San Miguel eromheen bleef gespaard. Het paleis staat op de achterzijde van het bankbiljet van 20 peso.