Sveagruva, nederzetting in Spitsbergen
Sveagruva is een verlaten nederzetting op Spitsbergen die zich rond steenkoolabbouw ontwikkelde. De locatie bevat robuuste, eenvoudige gebouwen die zijn gebouwd om tegen barre arctische omstandigheden bestand te zijn, met mijnbouwfaciliteiten, werkersbehuizing en basisinfrastructuur verspreid over de Van Mijenfjord-vallei.
Zweedse bedrijven stelden de nederzetting in 1917 in en begonnen steenkoolmijnbouw tot een Noors bedrijf in 1934 overnam. Het noodlot was turbulent: een Duitse aanval in 1944, langdurige sluitingen, een grote mijnbrand in 2005 en uiteindelijk permanente sluiting in 2017, waarna de site tegen 2019 werd afgebroken.
De naam Sveagruva komt van Zweedse mijnwerkers en betekent 'Svea's mijn'. De nederzetting was nooit een volledige residentiële gemeenschap maar eerder een werkplek waar werknemers in shifts uit Longyearbyen kwamen en gingen.
De nederzetting was alleen per vliegtuig bereikbaar en had een kleine luchthaven met dagelijkse vluchten naar Longyearbyen. Steenkool werd verscheept vanuit een nabijgelegen haven vijf kilometer verderop, omdat er geen wegverbindingen naar andere nederzettingen waren.
Een onderscheidend kenmerk was de mijn Svea Nord die in 2001 opende met ongewoon dikke steenkoollagen tot 6 meter diep. Een speciaal gebouwde weg over een gletsjer gaf toegang tot dit ondergrondse gebied, dat een van Europa's grootste ondergrondse steenkoolmijnen werd.
De community van nieuwsgierige reizigers
AroundUs brengt duizenden geselecteerde plaatsen, lokale tips en verborgen pareltjes samen, dagelijks verrijkt door meer dan 60,000 bijdragers wereldwijd.
