Proosdij van Sint-Servaas

De Proosdij van Sint-Servaas is een bouwcomplex in Binnenstad verbonden met de Sint-Servatiusbasiliek door 13e-eeuwse stenen bogen die de straat tussen hen overspannen. De constructie bestaat uit meerdere onderling verbonden vleugels die ooit residentiële en administratieve ruimten bevatten.

In 1232 formaliseerde Provost Otto van Everstein de verdeling van goederen en legde hij de grondslag voor het amt van proosdij met eigen middelen en autoriteit. Na de Franse verovering van Maastricht in 1794 werd de laatste proosdij naar Frankrijk gedeporteerd en kwam het gebouw onder staatsbeheer.

Het gebouw was de woonplaats van kanunniken die administratieve zaken beheerden en toezicht hielden op de verbonden Basiliek. De ruimtes weerspiegelen nog steeds deze dubbele rol, waar religieus en praktisch bestuur samen plaatsvonden.

Het complex ligt direct in het historische centrum naast de Basiliek en is gemakkelijk te voet bereikbaar. Bezoekers kunnen het interieur verkennen tijdens rondleidingen, die vaak samen met bezoeken aan de verbonden Basiliek worden georganiseerd.

Na de Franse bezetting in 1794 werd het gebouw het administratieve hoofdkwartier voor gechtte kerkelijke eigendommen onder Franse staatscontrole. Deze onverwachte transformatie in een regeringskantoor tijdens de revolutionaire periode toont hoe heilige ruimten voor geheel nieuwe functies werden ingezet.