Vuurtoren van Harlingen

De vuurtoren van Harlingen is een vierkante stenen toren met wit gepleisterde muren, ongeveer 24 meter hoog en gelegen in de haven. Gebouwd tussen 1920 en 1922 door architect Otto Jelsma, verving het een eerdere zeshoekige houten toren en heeft een karakteristieke lanternekamer op het dak.

De bouw van deze stenen vuurtoren vond plaats tussen 1920 en 1922 naar het ontwerp van architect Otto Jelsma. Het werd op dezelfde plaats gebouwd waar eerder een oude houten zeshoekige vuurtoren dienst deed in de haven.

De vuurtoren werd in 1980 op de monumentenlijst geplaatst als belangrijk voorbeeld van Nederlands maritiem erfgoed. Het bouwwerk symboliseert de maritieme tradities van Harlingen en vormt een herkenningspunt in het havenlandschap.

De toren is zichtbaar vanaf de haven en gemakkelijk te bereiken voor bezoekers die de kades verkennen. Omdat het als een éénpersoons hotelkamer wordt gebruikt, moeten geïnteresseerden ruim van tevoren reserveren.

Na zijn ontmanteling in 1998 is de toren omgebouwd tot een ongewoon hotel met slechts één slaapkamer, waardoor het een van de meest memorabele verblijven in de regio is. De originele optiek van de vuurtoren blijft zichtbaar op de begane grond en creëert een bijzondere verbinding met het maritieme verleden van de constructie.