Atlasgebergte

Het gebergte doorkruist grote delen van Marokko, Algerije en Tunesië en scheidt kustgebieden nabij de Middellandse Zee van woestijnvlakten verder naar het zuiden. De ketens lopen voornamelijk van zuidwest naar noordoost en verdelen zich in meerdere secties met uiteenlopend klimaat en plantenbedekking.

De ketens ontstonden in meerdere fases, waarbij tektonische verschuivingen ongeveer 66 miljoen jaar geleden de meest uitgesproken vormen schiepen. Later groef erosie diepe valleien en steile kammen die het landschap vandaag bepalen.

In veel valleien spreken de bewoners Tamazight en volgen ze gebruiken die eeuwenlang vorm hebben gekregen, terwijl ze terrasvormige percelen bewerken en walnotenbomen kweken. Dorpen gebouwd van gestampte leem vloeien in de roodachtige hellingen, volgens een bouwstijl die materiaal uit de directe omgeving gebruikt.

De meeste routes zijn geschikt voor wandelingen in het vroege najaar, wanneer de temperaturen gematigd blijven en veel beekjes nog water voeren. Ver van de hoofdpaden kunnen wegmarkeringen schaars zijn, dus een plaatselijke gids inhuren helpt vaak.

Sommige toppen in het westelijke deel dragen sneeuw in de winter, hoewel ze slechts enkele honderden kilometers van de Sahara staan. Deze combinatie stelt bezoekers in staat om alpiene ruggen en valleien aan de rand van de woestijn op dezelfde dag te ervaren.