Ulsanbawi, Beschermde rotsformatie in Seoraksan Nationaal Park, Zuid-Korea
Ulsanbawi is een granieten rotsformatie in het Seoraksan Nationaal Park bestaande uit zes verschillende pieken. De steile rotswanden vertonen blootgestelde steen met abrupte hoeken die een duidelijk verticaal profiel vormen.
Ulsanbawi is een granieten massief van zes toppen dat op 11 maart 2013 werd aangewezen als Zuid-Koreaans schilderachtig erfgoed (myeongseung) nr. 100. Het Sokcho-graniet dateert uit het Laat-Krijt, ongeveer 86–90 miljoen jaar oud, en de kliffen van 200–300 m ontstonden langs steil hellende schuifbreuken. Joseon-dichters als Ju Sebung, Choe Yeon en Heo Jeok bezongen de rots, en Kim Hong-do liet er meerdere landschapsschilderijen van na.
Joseon-dichters als Ju Sebung, Heo Jeok en Yu Gyeong-si schreven gedichten over de rots, en Kim Hong-do liet er verschillende landschapsschilderijen van na. De naam Cheonhusan, 'berg waar een luid windgeluid weerklinkt', komt van het geluid van de wind in vijf kruikvormige gaten op de top.
De klim naar de top volgt een trappenroute van ongeveer 800 treden, met een hoogteverschil van circa 600 m vanaf de ingang van Seoraksan-park. Het bovenste deel is kale rots met aan één kant een leuning; de afdaling belast de knieën, dus veel wandelaars gebruiken stokken. Reken enkele uren voor heen en terug en vertrek vroeg, voordat in de middag wolken komen.
In het bovenste deel van de rots zitten vijf kruikvormige holtes; de wind die erdoorheen waait maakt een geluid dat de formatie haar oude naam Cheonhusan gaf, „berg waar een harde wind klinkt“. De Joseon-geleerde Heo Mok telde in 1689 negen toppen in plaats van de zes die tegenwoordig meestal worden genoemd.
De community van nieuwsgierige reizigers
AroundUs brengt duizenden geselecteerde plaatsen, lokale tips en verborgen pareltjes samen, dagelijks verrijkt door meer dan 95.246 bijdragers wereldwijd.