Hallasan National Park, Nationaal park in Jeju, Zuid-Korea

Hallasan National Park is een schildvulkaan van hoofdzakelijk basalt die 1.950 m boven zeeniveau uitstijgt, het hoogste punt van Zuid-Korea, binnen een park van 153,112 km2 op Jeju. De hellingen lopen geleidelijk op van oost naar west maar zijn steil in het zuiden, en op de top ligt Baekrokdam, een kratermeer. Het park herbergt 1.800 soorten planten, waaronder 400 specimenplanten en 50 bijzondere planten.

Het terrein kreeg in 1970 de status van nationaal park om de natuurlijke diversiteit van het eiland te beschermen. Later kreeg het in 2007 erkenning als UNESCO-werelderfgoed als onderdeel van Jeju's vulkanische landschap.

De naam Hallasan combineert de Koreaanse woorden voor „trekken” (hallak) en „berg” (san), naar een legende dat de top uit de hemel werd neergetrokken. Het kratermeer op de top heet Baekrokdam, „meer van het witte hert”. Het park wordt beheerd door de Speciale Autonome Provincie Jeju, niet door de Koreaanse dienst voor nationale parken.

Het park is goed wandelbaar met verschillende gemarkeerde paden met verschillende moeilijkheidsgraden, van korte dagtochten tot langere routes die meerdere uren duren. Bezoekers moeten weerbestendige kleding en stevig schoeisel meebrengen aangezien de omstandigheden op grotere hoogte kouder zijn en snel kunnen veranderen.

De Hallasan is het enige van de 22 nationale parken van Zuid-Korea dat niet door de Koreaanse nationale parkendienst wordt beheerd, maar door de speciale autonome provincie Jeju. Het Hallasan-onderzoeksinstituut bij het beheerkantoor van het park opende op 15 januari 2001; in 2003 kwam er een onderzoekslaboratorium bij.