Seoraksan Nationaal Park, Nationaal park in de provincie Gangwon, Zuid-Korea

Het Seoraksan Nationaal Park beslaat 163,6 vierkante kilometer van het Taebaekgebergte in Gangwon en bestaat grotendeels uit versneden graniet en gneis. De Daecheongbong, de hoogste top, reikt tot 1708 meter, en meer dan tien toppen komen boven de 1200 meter uit. De lichtgrijze rots is dooraderd met donkere spleten; op de hellingen groeien dennen, eiken en taxussen, in de diepe dalen thuja.

De Seoraksan werd op 5 november 1965 aangewezen als Natuurmonument nr. 171. Op 24 maart 1970 werd het samen met Songnisan en Hallasan een van de eerste nationale parken van Zuid-Korea onder de Nationale Parkenwet. UNESCO benoemde het op 12 augustus 1982 tot biosfeerreservaat, en in 2003 werd het parkoppervlak uitgebreid tot 398,53 km².

Twee boeddhistische tempels liggen in het reservaat: Sinheungsa en Baekdamsa. Sinheungsa herbergt een groot bronzen Boeddhabeeld dat bezoekers kunnen zien. Beide blijven actieve bedevaartsoorden waar boeddhistische ceremonies worden gehouden.

Verschillende wandelpaden met verschillende moeilijkheidsgraden lopen door het park, en kabelbanen helpen om hogere secties te bereiken. Het weer in de bergen kan snel veranderen, dus het meenemen van lagen kleding en geschikt schoeisel is verstandig.

De noordhellingen van de Seoraksan dragen eiken en ander loofhout, terwijl de Siberische den overvloedig groeit op de zuidhelling; thuja groeit in de diepe dalen. De zeldzame plant Hanabusaya asiatica behoort tot de 1.013 geregistreerde plantensoorten. Van 9 tot 16 augustus 1991 bracht de 17e Wereldjamboree duizenden scouts naar de berg Sorak.