Hase-dera, Boeddhistische tempel in Kamakura, Japan.

Hase-dera, voluit Kaikō-zan Jishō-in Hase-dera, is een tempel van de Jōdo-shū op de helling van de berg Kamakura in Hase, Kamakura. De hoofdgebouwen staan op een helling boven zee; de Kannon-hal met het 9,18 meter hoge houten Elfhoofdige Kannon-beeld werd na de grote Kantō-aardbeving herbouwd. Een brede trap van lichtgrijze steen voert naar het donkere houten gebouw met getrapte daken en witte nokken; rechts staat een kleinere paviljoen met groen dak.

De tempel ontstond in de 8e eeuw toen monniken een houten Kannon-figuur vonden die aan de kust was aangespoeld. Door de eeuwen heen breidden opeenvolgende generaties de plek uit en voegden meer gebouwen en heiligdommen toe, terwijl de centrale zaal behouden bleef.

De naam is afgeleid van Kannon, de boeddhistische godin van genade, vereerd in heel Japan en aangeroepen door gelovigen voor bescherming en begeleiding. Bezoekers kunnen het ritueel van wierookstokjes aansteken voor het beeld waarnemen terwijl ze door de Kannon-zaal lopen, waar pelgrims buigen en hun gebeden uitspreken.

Het tempelcomplex ligt vijf minuten lopen van station Hase en is bereikbaar via een reeks trappen die de heuvel beklimmen. Wie moeite heeft met trappen, moet extra tijd inplannen, omdat er geen liften tussen de niveaus zijn.

De Benten-kutsu is een tunnel met een laag plafond bij de loslaatvijver voor de Benten-dō, die men betreedt via een kronkelige gang. De wanden dragen beeldhouwwerk van Benzaiten met haar zestien dienende jongens, en ook de volksgodheid Uga-shin, afgebeeld met een mensenhoofd en een slangenlichaam, wordt er vereerd. De grot geldt als de plek waar Kūkai, genaamd Kōbō Daishi, zich in afzondering terugtrok.