Umi no Nakamichi, Tombolo in Higashi-ku, Fukuoka, Japan.

Umi no Nakamichi is een 8 kilometer lange zandformatie die het eiland Kyushu met het eiland Shikanoshima verbindt, met de Genkai-zee in het noorden en de baai van Hakata in het zuiden. Het landgebied vormt een natuurlijke barrière tussen twee verschillende waterlichamen terwijl het als brug tussen de twee eilanden fungeert.

De in de Nara-periode samengestelde Fudoki van de provincie Chikuzen noemt de zandbank Uchiage no Hama, ook Fukiage no Hama genoemd. Volgens de legende van keizerin Jingu ontving zij hier bij Fukiage no Saki een juweel van de zeegod Isora. Zoutproductie-aardewerk uit de 8e tot 10e eeuw, gevonden bij de vindplaats Umi no Nakamichi nabij Shioya Bana, bewijst de activiteit van de plaatselijke vissers.

De naam Umi no Nakamichi werd begin achttiende eeuw al door de inwoners van Nata gebruikt, zoals Kaibara Ekiken vastlegt in zijn Chikuzen no Kuni Zoku Fudoki, hoewel dat werk de plek Nata no Hama noemt en de naam geeft aan een zandbank bij Tsuyazaki. Op de duinen van Nata omringt het zwarte-dennenbos Nata Matsubara het Shishiki-heiligdom, ook Saburo Tenjin genoemd, gewijd aan Honoakari en Toyotama-hime.

Het gebied is gemakkelijk bereikbaar vanuit Fukuoka-stad via vier stations op de JR Kashii-lijn en de brug Umi no Nakamichi. Bezoekers moeten rekening houden met verschillende omstandigheden afhankelijk van het seizoen en de getijden.

Het smalste stuk, ongeveer een kilometer voor het eiland Shika, heet Michikire, „het doorgesneden pad“: bij hoogtij kan zeewater de zandbank scheiden, en nu draagt een brug de weg erover. De Chikuzen no Kuni Zoku Fudoki uit de 18e eeuw vermeldt dat de doorgang toen vaker onderbroken dan aaneengesloten was.