Miharu Takizakura, Duizendjarige kersenboom in Miharu, Japan

Miharu Takizakura is een treurige kersenboom van de variëteit Benishidare in Miharu, prefectuur Fukushima. De boom is 12 meter hoog, de stamomtrek is 9,5 meter en de wortelomtrek 11 meter; de takken strekken zich 22 meter oost-west en 18 meter noord-zuid uit. In bloei hangen lichtroze bloemen als een waterval van de takken, en houten palen ondersteunen de takken.

In de Tenpo-periode werd de boom bekend door een gedicht van Kamo no Kisotaka en beschermd als boom voor officieel gebruik door de heer van het domein Miharu. Op 12 oktober 1922 werd hij samen met twee andere kersenbomen tot nationaal natuurmonument verklaard. In 1996 leidde een zwakke bloei tot een onderzoek en een plan voor bodembeluchting en herstel van de wortels.

De naam Takizakura komt van de wijk Taki in Miharu en van de lichtroze bloesems die elk jaar half en eind april als een waterval van de takken vallen. In de Tenpo-periode verspreidde een gedicht van Kamo no Kisotaka zijn faam, en de heer van het domein Miharu beschermde hem als officiële boom. Tegenwoordig komen er jaarlijks ongeveer 300.000 bezoekers, en in 2010 werd een toegangsprijs ingevoerd.

De bloei piekt medio tot eind april. Vanaf station Miharu aan de JR Ban'etsu East-lijn ligt de boom ongeveer 8 km verderop, met in het hoogseizoen betaalde shuttlebusjes; met de auto is het ongeveer 3 km vanaf de afrit Funahiki-Miharu, waar in de buurt betaalde parkeerplaatsen opengaan. Reken tijdens de bloei op zware verkeersopstoppingen.

Tussen 2008 en 2009 verbleven zaden van de Miharu Takizakura en van 14 andere bloemsoorten acht en een halve maand in de Kibo-module van het internationale ruimtestation, waarna ze terugkeerden naar de aarde zodat onderzoekers konden nagaan hoe gewichtloosheid hun groei beïnvloedde. De daaruit gekweekte planten heten „ruimte-kersenbomen”.