Daisen-in, Zensubtempel en droge tuin in Kita-ku, Kyoto, Japan

Daisen-in is een subtempel van de Daitoku-ji in Kita-ku, Kyoto, gesticht door Kogaku Sōkō en gebouwd tussen 1509 en 1513. De hoofdttuin is een L-vormige strook van 3,7 meter breed ten noordoosten van de shoin, met rotsen die bergen en een waterval suggereren, gesnoeide struiken voor een bos en geharkt wit grind voor een rivier die zich splitst in een Middenzee en een Oceaan. De hojo, in 1513 gebouwd als teruggetrokken woning van Sōkō, heeft de oudste nis (tokonoma) en ingang (genkan) van Japan, beide Nationaal Erfgoed.

Gesticht in 1509 door Kogaku Soko, de 76e abt van Daitoku-ji, werd de Daisen-in gebouwd tussen 1509 en 1513; de hojo verrees in 1513 als Sokos eigen teruggetrokken verblijf. Hij bezit de oudst bekende tokonoma en de oudste genkan van Japan, beide Nationaal Erfgoed. De tuin werd door Soko aangelegd, in 1953 met wit zand bedekt, en de overdekte doorgang eroverheen werd in 1961 herbouwd.

De rotsen en het geharkte grind van de tuin verbeelden een rivier die van een waterval tussen de berg Horai en een schildpad-eiland naar twee zeeën stroomt. Een bootvormige steen drijft stroomafwaarts, een schildpadsteen worstelt stroomopwaarts. De naam Daisen-in betekent 'Academie van de Grote Onsterfelijken', en een camellia staat voor de Acht Onsterfelijken uit de taoïstische legende.

De toegang verloopt via het grotere Daitoku-ji-terrein, waar paden de verschillende tempelbouwerken duidelijk verbinden. Goede schoenen zijn handig, want de oppervlakken rond de tuinen variëren in staat en samenstelling.

Deze smalle strook van slechts 3,7 meter breed bevat een symbolisch landschap: een steen in de vorm van een schatboot die met de stroom meedrijft en een andere die aan een tegen de stroom worstelende schildpad doet denken. De Duitse auteur Gunter Nitschke ziet in de boot opgedane ervaring uit het volwassen leven en in de schildpad vergeefse pogingen om naar de jeugd terug te keren.