Taizō-in, Zen-boeddhistische tempel in het Myoshin-ji complex in Kyoto, Japan

Taizō-in is een zen-boeddhistisch tempel binnen het Myōshin-ji-complex in Kyoto met twee contrasterende tuinen. De droge steentuin en de cirkelvormige vijvertuin bieden elk verschillende visuele en ruimtelijke ervaringen.

Hatano Shigemichi, een plaatselijke heer uit de provincie Echizen, stichtte Taizō-in in 1404 in Senbon-dori Matsubara in Kyoto, met Muin Sōin, de derde abt van Myōshin-ji, als stichtende abt. Niho Soshun verplaatste het later naar het terrein van Myōshin-ji. Het werd samen met Myōshin-ji verwoest tijdens de Ōnin-oorlog en in 1597 herbouwd door Kinen Zenyu, een toegewijde van keizer Go-Nara.

Het bekendste werk van de tempel, de Hyōnen-zu in inkt en lichte kleuren, is hier een kopie; het origineel, een nationaal erfgoedstuk van Josetsu uit omstreeks 1413, is in bruikleen bij het Nationaal Museum van Kyoto. Het toont een man die een glibberige meerval probeert te vangen met een gladde kalebas, een zen-kōan als schilderij. Dertig zenmonniken voegden opschriften boven de voorstelling toe.

De locatie ligt op loopafstand van het treinstation en is makkelijk bereikbaar. Sommige gebieden kunnen geleide bezoeken vereisen of specifieke toegangstijden hebben, dus het helpt om van tevoren te plannen.

De vijvertuin Yoko-en werd tussen 1963 en 1966 aangelegd door de Kyoto-se tuinarchitect Kinsaku Nakane, in drie jaar werk. De beek loopt langs de hoofdas naar het uitkijkpunt, verbreedt zich rond rotsen en mondt uit in een bassin; een in de tuin begraven suikinkutsu geeft een belachtige toon wanneer water in de verborgen kruik druppelt.