Seihaku-ji, Boeddhistische tempel Nationale Schat in Yamanashi, Japan

Seihaku-ji is een boeddhistisch tempel in de prefectuur Yamanashi met een hoofdzaal die klassiek architectonisch ontwerp uit het vroege 15e eeuw toont. De Butsuden-zaal heeft een drie-bij-drie-vakkenstructuur met bijgebouwen die de religieuze architectuur van die periode vertegenwoordigen.

Seihaku-ji werd in 1333 gesticht door Ashikaga Takauji als gebed voor nationale vrede na de Slag bij Kamakura, waarbij de bouw werd ondersteund door donaties ingezameld door Engaku-ji. De stichtende priesters waren discipelen van Musō Soseki, en de tempel werd in de Muromachi-periode de leidende tempel van de Musō-school in de provincie Kai. Hij brandde in 1682 af, waarbij alleen de Butsuden uit 1415 overbleef, en werd vanaf het Jōkyō-tijdperk herbouwd tot de voltooiing van de hoofdingang in 1731.

De tempel heet „Pruimen-Seihaku-ji”: Musō Soseki zou hier de Saiko-pruimenboom hebben geplant, en rode en witte pruimenbomen staan langs de toegangsweg. Op het terrein ligt ook de vindplaats Renpō-yashiki, de sporen van de residentie van een middeleeuwse plaatselijke heer binnen de ruïnes van Sankasho.

Seihaku-ji ligt op ongeveer 10 minuten lopen van station Higashiyamanashi aan de Chūō-hoofdlijn. Het terrein volgt een zen-indeling: de sōmon-poort, een vijver, de klokkentorenpoort, de Butsuden en de hoofdhalle staan op één lijn, zodat bezoekers deze as kunnen volgen om de gebouwen in volgorde te zien.

De exacte bouwdatum van de Butsuden, 1415, werd pas vastgesteld aan de hand van inktopschriften op de console-sets, gelezen bij de demontage voor reparaties in 1917. Het gebouw werd in 1955 tot Nationaal Schat verklaard, en de ranma raakte beschadigd bij de Tōhoku-aardbeving van 2011.