Mount Haku

Mount Haku is een vulkaan in de prefectuur Ishikawa in centraal Japan, die 2702 meter hoog wordt en onderdeel vormt van de vulkanische keten langs het vasteland. De kegelvormige top bestaat uit lagen lavastromen, vulkanische as en gesteente die zich over duizenden jaren hebben opgebouwd.

Een monnik genaamd Taicho bereikte in 717 de top en werd daarmee de eerste gedocumenteerde beklimmer, waarmee het religieuze belang van de piek werd gevestigd. In de eeuwen daarna groeide de plek uit tot een centrum van bergverering, dat asceten en gelovigen uit heel Japan aantrok.

De naam betekent "witte berg" en verwijst naar de sneeuwvelden die het grootste deel van het jaar op de top blijven liggen. Pelgrims en wandelaars bezoeken nog steeds de heiligdommen op de hellingen, een traditie van bergverering voortzettend die het lokale leven al generaties lang heeft gevormd.

Drie hoofdroutes gaan omhoog: het Kanko-pad, het Sabo-traject en de Hirase-route, elk met verschillende hellingen en landschappen. Berghutten zijn open tijdens het klimseizoen voor overnachtingen, waardoor bezoekers de beklimming over twee dagen kunnen verdelen.

UNESCO wees het omliggende gebied in 1980 aan als Mens en Biosfeerreservaat, waarmee 48000 hectare natuurlijke omgeving wordt beschermd. Deze aanwijzing helpt de bossen, wetlands en alpiene zones rondom de piek te behouden.