Ebetsu Jinja, shintoschrijn in Ebetsu, Hokkaido, Japan

Ebetsu Jinja is een shintoïstisch heiligdom in de stad Ebetsu, gebouwd in de traditionele Shinmei-zukuri-stijl met eenvoudige lijnen en een dak van natuurlijke materialen. Het terrein omvat een groot gebied omgeven door hoge bomen, met houten structuren die in harmonie gaan met de natuurlijke omgeving.

Het heiligdom begon in 1885 als Asukayama Jinja, waar kolonisten uit de prefectuur Kumamoto Kato Kiyomasa vereerden op de Asukayama in Midoricho. In 1891 werd Okuninushi afgesplitst van de Izumo Taisha, en op 25 augustus 1893 verhuisde het heiligdom naar Hagigaoka bij station Ebetsu en kreeg de naam Ebetsu Jinja. In 1915 werd ter gelegenheid van de troonsbestijging van keizer Taisho Amaterasu van de Ise Jingu als hoofdgodheid ontvangen. Het werd dorpsheiligdom in 1917 en districtsheiligdom in 1926; het huidige gebouw dateert uit 1984.

Bezoekers schrijven hun wensen op kleine houten plaatjes die Ema worden genoemd en hangen deze in het heiligdom op om hun hoop op gezondheid en succes uit te drukken. De lokale gewoonte van muntoffers, tweemaal buigen en tweemaal in de handen klappen weerspiegelt de voortdurende verbinding van de gemeenschap met traditionele overtuigingen.

Het heiligdom is gemakkelijk bereikbaar, op slechts een korte wandeling van het station Ebetsu, waardoor een bezoek handig is voor iedereen die met de trein reist. Het terrein wordt goed onderhouden door personeel en vrijwilligers, zodat bezoekers het gebied schoon en georganiseerd aantreffen.

De drie godheden van het heiligdom weerspiegelen zijn gelaagde geschiedenis: Kato Kiyomasa, meegebracht door kolonisten uit Kumamoto in 1885; Okuninushi, overgebracht uit het Izumo-heiligdom in 1891; en Amaterasu, in 1915 vanuit het Ise-heiligdom als hoofdgodheid geplaatst. Het huidige gebouw werd in 1984 herbouwd voor het honderdjarig bestaan.