Daikaku-ji, Boeddhistische tempel in Sagano district, Kyoto

Daikaku-ji is een Shingon-boeddhistische tempel in de wijk Ukyō in Kyoto, waarvan de hoofdgebouwen op een centrale as liggen: de poort van de Keizerlijke Gezant, de Miei-hal en de Shingyōden-soetrahala, met de Hal van de Vijf Groten in het oosten en de Shinden en Shōshinden in het westen, verbonden door overdekte gangen. De Okanmuri-no-ma-kamer van de Shōshinden heeft een verhoogd troonplatform en schuifdeuren met pioenrozen en rood-witte pruimenbloesems door Kanō Sanraku en Watanabe Shikō. De Ōsawa-vijver, een kunstmatig meer van 2,4 hectare, ligt op het terrein, met twee eilanden aan de noordkant.

Keizer Saga liet hier in 814 het paleis Saga-in bouwen en trok zich daar terug als villa Saga Rikyu. In 876 veranderde zijn dochter prinses Masako, gemalin van keizer Junna, het complex in een tempel, met prins Gojaku als eerste abt. De afgetreden keizers Go-Saga, Kameyama en Go-Uda woonden er later en voerden er hun kloosterheerschappij uit; hun lijn kreeg de naam Daikaku-ji-tak.

De tempel is het hoofdkwartier van de ikebana-school Saga Goryū, die haar oorsprong terugvoert op keizer Saga die chrysanten plukte op het Chrysanten-eiland in de Ōsawa-vijver en schikte. De twee eilanden en de ene rots in de vijver vormen de basis van de schikking van de school. In 1936 vestigde Tsujii Kōshū, een leerling van Ohara Unshin, de school hier.

De tempel ligt in Sagano, wijk Ukyō, Kyoto. De Arisugawa-beek omringt het terrein en dient ten zuiden en westen als natuurlijke gracht. De hoofdgebouwen zijn verbonden door overdekte gangen, en het lage plafond van de Shōshinden verhinderde het heffen van wapens. Fotograferen is in verschillende zalen beperkt.

De Osawa-vijver werd meer dan 1.200 jaar geleden aangelegd als een van de eerste kunstmatige waterpartijen van Japan, ontworpen voor boottochtjes. De indeling volgt Chinese voorbeelden en toont vroege continentale invloed op Japanse tuinontwerpen.