Sapporo Clock Tower, Erfgoedtoren in het centrum van Sapporo, Japan
De Sapporo Clock Tower is een houten gebouw van twee verdiepingen met een steil rood dak en een centrale vierkante klokkentoren, bekroond door een klein rood zadeldak en een spits. De crèmekleurige horizontale bekleding, ramen met meerdere ruiten en een driehoekige gevel met drie rode sterren boven de ingang zijn zichtbaar. Een donkere plaquette met gouden tekens hangt onder de gevel, en een overdekte ingangspartij steekt aan de voorzijde uit. De wijzerplaat heeft donkere wijzers op een lichte achtergrond.
Gebouwd in 1878 als oefenzaal van de Landbouwschool van Sapporo, diende het voor militaire training, gymnastiek en plechtigheden; Inazo Nitobe en Kanzo Uchimura studeerden hier af. Het gebouw werd in 1906 bij de herinrichting van straten ongeveer 100 meter verplaatst. De klok, gemaakt door E. Howard & Co. uit Boston, werd in 1881 geïnstalleerd. In 1966 besloot de gemeenteraad tot blijvende bewaring op deze plek en in 1970 werd het aangewezen als Belangrijk Cultureel Bezit.
De naam van het gebouw komt van de klok die in 1881 werd geplaatst, en de bel klinkt in Takao Takahata's lied „Tokeidai no Kane“ uit 1922. Sinds 1963 begint het Burgerhandvest van Sapporo met de regel „Wij zijn de burgers van Sapporo, waar de bel van de klokkentoren luidt.“ De zaal op de tweede verdieping, ooit oefenhal, wordt verhuurd voor concerten en evenementen, waaronder het internationale muziekfestival PMF.
Het gebouw ligt op vijf minuten lopen van metrostation Odori, met het stadhuis aan de overkant van de straat in het zuiden. Het is gesloten op zondagen en tijdens de nieuwjaarsperiode. De begane grond herbergt expositieruimtes en een winkel, terwijl de zaal op de eerste verdieping kan worden gehuurd voor evenementen en concerten.
De slinger van de klok wordt aangedreven door twee gewichten — een van 50 kg en een van 150 kg — gemaakt van houten kisten gevuld met kiezelstenen uit de Toyohira-rivier. Het opwinden duurt elke vier dagen ongeveer twee uur. De bronzen klok, 73 cm hoog en 226 kg zwaar, is een legering van koper, tin en zink. In 1933 bood de plaatselijke horlogemaker Kiyoshi Inoue zich vrijwillig aan om het stilgevallen mechanisme te repareren; zijn zoon Kazuo nam in 1982 over.
De community van nieuwsgierige reizigers
AroundUs brengt duizenden geselecteerde plaatsen, lokale tips en verborgen pareltjes samen, dagelijks verrijkt door meer dan 94.433 bijdragers wereldwijd.