Udo-shrijn, Shinto-heiligdom in Nichinan, Japan

De hoofdhalle van Udo Jingū staat in een zeeholte van 38 m oost-west, 29 m noord-zuid en 8,5 m hoog, bereikbaar via stenen treden die de klif afdalen. Het rood geschilderde houten gebouw heeft een groen metalen dak met gouden nokornamenten, twee rijen ramen met gordijnen, een veranda met rode leuning en witte reliëfs van draken en vogels op de balken.

De overlevering van het heiligdom plaatst de eerste verering van zes godheden onder keizer Sujin en de bouw van de hal in de grot onder keizerin Suiko. In 782 liet de tendai-monnik Kokibo Kaiku de hal herbouwen en stichtte hij de betto-tempel Nio Kokokuji. De huidige hal werd in 1711 herbouwd door Ito Sukezane van Obi en in 1997 hersteld.

Bezoekers gooien ongeglazuurde kleiballen, undama genaamd, die sinds 1954 door leerlingen van de basisschool van Udo worden gemaakt, in de vierkante uitholling bovenop Kameishi, de schildpadvormige rots die met Toyotamahime wordt verbonden. Mannen gooien met de linkerhand en vrouwen met de rechter; vroeger werden munten gegooid tot kinderen de klif afdaalden om ze te rapen.

Het terrein bereikt u het best met de auto vanuit Miyazaki City of met de bus vanaf station Miyazaki. Draag stevig schoeisel, want trappen en oneffen paden leiden naar het heiligdom.

Achter de honden gelden twee borstvormige uitstulpingen, de Ochichi Iwa, als de plek waar Toyotamae haar zoon zoogde; het water dat daar sijpelt, Ochichi Mizu, werd tot snoep gekookt als vervanging van melk. Bij de ingang heeft de Kameishi-rots een vierkante holte: mannen gooien kleiballen met de linkerhand, vrouwen met de rechter, en een bal die erin valt zou een wens vervullen. De ballen, sinds 1954 gemaakt door leerlingen van de basisschool van Udo, vervingen munten waarvoor kinderen vroeger de klif afdaalden.