Terukuni-shrijn, jinja in Japan

Terukuni Jinja is een sintoïstische schrijn in Terukuni-chō, Kagoshima, gebouwd in nagare-zukuri-stijl met een breed, flauw hellend koperen dak dat aan beide zijden voorbij de muren reikt. De donkerhouten gevel is in drie traveeën verdeeld, elk met een wit gordijn met een rond embleem, en twee versierde metalen lantaarns op stenen sokkels staan voor de ondiepe toegangstreden.

De schrijn eert Shimazu Nariakira, de 11e heer van Satsuma, die in 1858 op 50-jarige leeftijd plotseling overleed. In 1863 bouwden zijn broer Hisamitsu en neef Tadayoshi een schrijn op de plaats van het voormalige Tōshōgū, nadat keizer Kōmei de goddelijke titel Terukuni Daimyōjin had verleend. In 1873 werd het een prefecturale schrijn, in 1882 een bijzondere keizerlijke schrijn.

De schrijn is gewijd aan Shimazu Nariakira, de 11e heer van Satsuma, die in 1858 op 50-jarige leeftijd plotseling overleed. In 1863 verleende het keizerlijk hof hem de goddelijke titel Terukuni Daimyōjin en werd de schrijn gesticht. Het lantaarnfeest Rokugatō op de 16e dag van de zesde maanmaand is het grootste in zijn soort in de prefectuur Kagoshima.

De gronden zijn te voet bereikbaar en bieden een rustige ruimte om de traditionele architectuur te ervaren. Het is passend om respectvolle kleding te dragen en de gebruikelijke schrijn-etiquette na te leven bij het naderen van de heilige ruimten.

De naam van de schrijn ontleent het teken 照 (aan Amaterasu Ōmikami, 天照皇大神宮) en het teken 神, een woordspeling die de schrijnoverlevering vermeldt. De schatkamer bewaart brieven en documenten over Shimazu Nariakira, en de schrijn is het vertrekpunt van de bedevaart Myōenji-mairi.