Okuni Shrine, Shintoschrijn in Mori, prefectuur Shizuoka, Japan

Het Okuni-heiligdom ligt aan de zuidvoet van de berg Hongu in Mori, prefectuur Shizuoka. De hoofdhal is in taisha-zukuri-stijl gebouwd, 5,91 m breed en 13,03 m hoog, met een dak van cipressenschors; erachter ligt een halfronde soetraheuvel van ongeveer 21 m doorsnee. Een stenen torii met een vergulde plaat 小國神社 markeert de toegang, en een houten hal met een dik rieten dak en witte papierstroken sluit het geplaveide pad af.

Volgens de overlevering van het heiligdom verscheen de godheid in 555, tijdens de regering van keizer Kinmei, op de berg Hongu; op keizerlijk bevel werd daar een heiligdom gebouwd dat later naar de huidige plek werd verplaatst. De eerste schriftelijke vermelding is een aantekening uit 840 in het Shoku Nihon Kōki, die „Okuni Tenjin in het district Shuchi, provincie Tōtōmi” de rang Jugoige verleent. In het Engishiki-register van 927 staat het als klein heiligdom, en de oudste bron die het ichinomiya van Tōtōmi noemt, dateert van 1235. Tokugawa Ieyasu liet de gebouwen in 1575 herbouwen nadat het heiligdom zijn kant had gekozen tegen Takeda Shingen.

De naam van het heiligdom zou voortkomen uit een eretegenstelling met het Kizuki Taisha in Izumo; men noemde het ook Kotomachi voor verhoorde gebeden in afwachting en Kotoai voor vervulde wensen. De rijstverplantingsrite en de twaalfdelige bugaku-dans vinden plaats in de danshal; de dans werd in 1982 als belangrijk immaterieel volkscultuurgoed aangewezen binnen de dansen van Mori.

Het heiligdom ligt aan de voet van de berg Hongu, ongeveer 50 minuten lopen van station Totomi-Ichinomiya aan de Tenryu-Hamanako-lijn, of zo'n 10 minuten met een shuttlebusje dat op zondagen en aangewezen dagen rijdt. Met de auto is het ongeveer 20 minuten vanaf afrit Fukuroi van de Tomei of 15 minuten vanaf afrit Morikakegawa van de Shin-Tomei, met gratis parkeergelegenheid voor circa 800 auto's. De toegang voert van de stenen torii over een breed geplaveid pad naar het hoofdgebouw.

Achter de hoofthal ligt een halfronde soetraheuvel van ongeveer 21 meter in doorsnee en 1,5 meter hoog, met de zuidzijde open. Bij de herbouw van de hal na een brand in 1885 werd een deel van de heuvel afgegraven; daarbij kwamen drie bronzen soetrahouders tevoorschijn, en een aardewerken vat dat ze bevatte draagt de datum Nin'an 3, negende maand, achttiende dag (1168). Ook werden twee spiegels en een kromzwaard gevonden.