Amatsu-schrijn, Shinto-schrijn in Ichinomiya, Itoigawa, Japan

Het Amatsu-heiligdom in Itoigawa draait om een heiden in irimoya-stijl met rieten dak uit 1662, een gebouw van 7 x 5 traveeën waarvan het brede dak een donkere houten gevel beschut met witte papieren lantaarns en rijen votiefplaatjes. De haiden, een zadeldakgebouw van 3 x 2 traveeën met koperen dak, dateert uit 1797. Bij de toegang staat een grijze stenen torii met een touw van witte zigzagstroken en twee gebeeldhouwde stenen lantaarns.

Volgens de overlevering werd het heiligdom gesticht onder keizer Keikō (71–130), en bronnen melden dat keizer Kōtoku hier gebeden liet uitspreken. Het verschijnt in de Engishiki van 927 als hoofdschrijn van het district Kubiki, al is het niet zeker dat dit het huidige schrijn is. In 1611 schonk het Tokugawa-shogunaat het 100 koku, later omgezet in een roodzegel-landgoed; na de Meiji-restauratie werd het een prefecturaal schrijn.

De naam van het heiligdom staat in de Engishiki-registers van 927 als hoofdschrijn van het district Kubiki. De bugaku-dans, „kinderdans“ genoemd, wordt opgevoerd tijdens het feest van 10 en 11 april en is in 1980 aangewezen als nationaal immaterieel volkscultuurgoed. Op het terrein staat ook het Nunagawa-heiligdom, dat in de mythe verbonden is met prinses Nunakawa en de god Okuninushi.

Het Amatsu-schrijn ligt op ongeveer tien minuten lopen van station Itoigawa. De hoofdfeesten vinden plaats op 10 en 11 april, wanneer de bugaku-dans wordt opgevoerd. Op het terrein staan de heiden met rieten dak uit 1662 en de haiden met koperen dak uit 1797, en ook het bijschrijn Nunagawa, gebouwd in 1798.

Op het terrein staat ook het Nunagawa-heiligdom voor prinses Nunakawa, genoemd in de Engishiki van 927. Een houten beeld van de prinses uit de late Heian-periode is provinciaal cultureel erfgoed. Volgens de legende trok haar zoon bij Ōkuninushi de Hime-rivier op naar Shinano.