Amanohashidate, Zandbank in Miyazu, Japan

Amanohashidate is een 3,6 kilometer lange zandbank tussen de baai van Miyazu en de binnenzee Aso, 20 tot 170 meter breed en verdeeld in de delen Otenkyo, Kotenkyo en tweede Kotenkyo. Een gordel van grotendeels vanzelf opgekomen dennen loopt erlangs, met aan de oostkant een wit zandstrand. De Kotenkyo-brug over het kanaal draait 90 graden om boten door te laten.

Ongeveer 2.200 jaar geleden spoelde een aardbeving sediment in de baai van Miyazu en kwam de zandbank boven water; het deel Ohashi kwam door stromingen tot stand tussen de Heian-periode en het midden van de Edo-periode, het kleinere Koshashi van de late Edo-periode tot het vroege Meiji-tijdperk. In 1922 werd het een Landschapsschoonheid en in 1952 een Bijzondere Landschapsschoonheid.

De naam komt uit het Tango no Kuni Fudoki: de god Izanagi bouwde een ladder om het heiligdom van Manaihara te bezoeken, en die viel om terwijl hij sliep en werd de zandbank. Bezoekers doen nog steeds de matanozoki in Kasamatsu Park en Hiryukan, buigen voorover en zien de rug als een brug naar de hemel.

Je kunt de zandbank bereiken te voet, met de fiets of per boot vanaf beide oevers. Observatieplatforms op de omringende heuvels bieden uitzichten op de gebogen vorm en de beboste kam van bovenaf.

Een traditionele lokale gewoonte is het vooroverbeugen en naar beneden kijken tussen je benen om de formatie omgekeerd te zien en te transformeren in een zwevende brug in de lucht. Deze kijkmethode wordt al generaties gebruikt en blijft een veel voorkomend ritueel onder bezoekers.