Fudō-in Temple, Boeddhistische tempel in Higashi-ku, Hiroshima, Japan

Fudō-in is een Shingon-boeddhistische tempel waarvan de hoofdhal (kondō) een steil, donkergrijs dak van riet of hout heeft met opwaarts gebogen hoeken en een donkere houten gevel verdeeld in traveeën. De tweelaagse poort (rōmon) heeft een donker pannendak, een witgepleisterde bovenverdieping met balustrade en een open middenpassage met een metalen lantaarn.

De site werd gesticht als een van de Ankoku-tempels in opdracht van het Ashikaga-clan tijdens Japans feodale periode. De hoofdzaal werd in de 16e eeuw van elders hier naartoe verplaatst en heeft sindsdien aanzienlijke veranderingen ondergaan.

De naam van de tempel komt van Fudō Myōō, de godheid die als hoofdbeeld werd gekozen toen de plek onder abt Yōchin van zen- naar Shingon-boeddhisme overging. De bronzen klok, in het vroege Koryŏ-tijdperk in Korea gegoten, werd eind 16e eeuw door priester Ankokuji Ekei meegebracht en draagt reliëfs van vier hemelse nimfen.

De tempel is bereikbaar met het openbaar vervoer en ligt op loopafstand van een nabijgelegen station in een stedelijke buurt. Bezoekers doen er goed aan comfortabele schoenen te dragen omdat het verkennen van het terrein wandelen vereist en tijd om de gebouwen en ruimtes waar te nemen.

De kondō werd in 1540 gebouwd, zoals een inktopschrift op het plafond vermeldt, en werd in de Tenshō-periode door priester Ankokuji Ekei overgebracht van de Kōryū-ji in Yamaguchi (nu Rurikō-ji) naar het Fudō-in. Het is de grootste bewaarde hal in zenstijl van Japan; in 1945 scheurde de ontploffing op 3,9 km afstand een deel van het dak weg en boog een pijler om.