Chiesa di San Rocco, Renaissancekerk in Riva di Solto, Italië.

De chiesa di San Rocco is een kerkgebouw dat in Riva di Solto direct aan de straat staat, zonder voorplein. De topgevel heeft drie boogopeningen gescheiden door stenen zuiltjes met basis en kapiteel; de middelste opening is de hoofdingang en de architraaf draagt het jaartal 1630. Binnen is een enkel schip door pilasters in twee traveeën verdeeld, met een tongewelf en een verhoogd presbyterium met apsis.

De kerk werd na 1530 gebouwd, gefinancierd door sinds 1526 gedocumenteerde testamentaire legaten, en gewijd aan de heilige Rochus, beschermer van pestlijders, nadat de plaats eerder door de pest was getroffen; ze diende ook als begraafplaats voor pestdoden. Het pastoraal bezoek van Carlo Borromeo in 1575 beschrijft een kerk die met een eenvoudig houten traliewerk en een lunet erboven was afgesloten. Het interieur werd in de 18e eeuw vernieuwd, met gewelfschilderingen van engelen die een schijnarchitectuur vormen; ook het exterieur werd na de bouw gewijzigd.

De kerk is gewijd aan Sint Rochus, een beschermheilige die tijdens de Renaissance in deze lakegemeenschap werd vereerd. Zijn aanwezigheid in de kunstwerken weerspiegelt de spirituele prioriteiten van de lokale bevolking in de periode van bouw.

De kerk ligt direct aan de straat, zonder voorplein, zodat de toegang vanaf de weg is. Het schip met één beuk biedt vrij zicht van de ingang tot het verhoogde priesterkoor, dat via twee treden bereikbaar is. Licht komt binnen via de rechthoekige opening boven het portaal en de drie boogopeningen van de gevel.

Het altaarstuk is een gesigneerd jeugdwerk van Enea Salmeggia, gedateerd 1589, met de Pietà en de heiligen Rochus en Sebastiaan. Omdat het de signatuur en datum van de schilder draagt, documenteert het het begin van de loopbaan van deze Bergamaske kunstenaar. Het enige altaar van de kerk bewaart dit schilderij.