Beata Vergine delle Grazie, Rooms-katholieke kerk in Leinì, Italië

Beata Vergine delle Grazie is een bedevaartskerk in Leinì met een middenschip en twee zijbeuken die vroeger als pelgrimsverblijf dienden. De klokkentoren, voltooid in 1845, heeft een ui-vormige spits die in de streek niet voorkomt. Binnen werd het gewelf van het middenschip in 1880 beschilderd door Giovanni Lauro en Rodolfo Morgari.

Het heiligdom werd vanaf 1630 gebouwd tijdens de pestepidemie in Noord-Italië, nadat de Maagd verscheen aan Regina, een doofstomme inwoner van Leinì, die zijn gehoor en spraak terugkreeg. De gemeente schonk de grond en in 1632 was de kerk al open voor de eredienst. Een document uit 1691 toont dat het als kluizenarij begon, en het Franse kadaster van 1805 vermeldt de huidige zijbeuken als onderkomens voor pelgrims.

De kerk is gewijd aan de cultus van Maria en toont de volkse devotie van de lokale gemeenschap. Bezoekers zien votiefoffer en persoonlijke voorwerpen aan de muren, achtergelaten door mensen die hier om hulp kwamen smeken.

Het heiligdom is eigendom van de gemeente Leinì en wordt beheerd door een comité van vijf personen, waardoor de openingstijden daarvan afhangen en niet van een parochie. Op de twee feestdagen, 1 juni voor de verschijning en 15 augustus voor Maria-Tenhemelopneming, gaat het beeld 's avonds door de straten. Het voormalige klooster van de ongeschoeide karmelieten ernaast huisvest nu de basisschool Anna Frank.

Het houten beeld van de Madonna delle Grazie, op 26 maart 1894 geschonken door Giulia Fanicetti, weduwe Guigo, toont de genezen Regina geknield naast de Maagd; zijn naam staat op de achterkant van de sokkel. Sinds 15 augustus 1930 wordt het elk Maria-Tenhemelvaartdag door de straten gedragen.