San Giovanni Battista, Katholieke parochiekerk in Celle di Macra, Italië.

San Giovanni Battista is een parochiekerk met één schip onder kruisgewelven, twee zijkapellen in rondbogen en een vierkante apsis. De noordwestelijke façade toont een centraal portaal, een fresco, een venster en gepaarde Toscaanse pilasters die een fronton met oculus dragen. Ernaast staat een romaanse klokkentoren met op elke zijde een bifora.

De oorspronkelijke kerk ontstond vermoedelijk tussen de 12e en 13e eeuw, maar de eerste gedocumenteerde vermelding dateert van het einde van de 14e eeuw, toen ze nog tot het aartsbisdom Turijn behoorde. In 1629 noteerde bisschop Giacomo Marenco twee schepen, waarvan alleen het kleinste overwelfd was, en een wijdingherdenking op 20 november. De eerste steen van de nieuwe parochiekerk werd in 1724 gelegd en het gebouw, dat de oude klokkentoren opnam, werd twee jaar later voltooid.

Het doopvont wordt toegeschreven aan de werkplaats van de gebroeders Zabreri, steenhouwers in het Mairadal. De kerk bewaart ook een polyptiek met Madonna en Kind en heiligen, in 1496 geschilderd door Hans Clemer. De verjaardag van de kerkwijding werd op 20 november gevierd, zoals in 1629 genoteerd.

De eenbeukige ruimte opent naar twee zijkapellen met rondbogen; het presbyterium ligt enkele treden hoger en eindigt in een vierkante apsis. De gevel is op het noordwesten gericht en de romaanse klokkentoren met een bifora per zijde is tegen de kerk aangebouwd. Zoek het Clemer-polyptiek van 1496 en het doopvont bij het presbyterium.

Het polyptiek van Hans Clemer uit 1496, met de Maagd met Kind en heiligen, is het oudste gedocumenteerde kunstwerk in de kerk; de bron vermeldt niet hoeveel panelen het telt of welke techniek is gebruikt. In hetzelfde interieur staan een doopvont uit het atelier van de gebroeders Zabreri en een altaarstuk van Francesco Gonin.