Saint Valentine hermitage, Katholieke kluizenarij in Gargnano, Italië.

De Sint-Valentijnkluizenarij ligt op 772 meter boven Gargnano, tegen de bergwand hoog boven het Gardameer. Een houten deur verborgen in de begroeiing, bediend met een steen aan een touw over een katrol, leidt naar een kort pad en een met cipressen omringd terras. Het complex bestaat uit een kapel, een sacristie, twee vertrekken, een opslagruimte en een natuurlijke cisterne die vroeger door een bron werd gevoed.

Tijdens de pest van 1630 vluchtten de inwoners van Gargnano de bergen bij Sasso in; na de epidemie bouwden de overlevenden rond 1650 een kapel met een kluis. Een kluizenaar is gedocumenteerd in 1684, en Giovanni Marchetti in het midden van de 18e eeuw. De laatste kluizenaar, Geremia Paladini, woonde er zestien jaar tot zijn dood in 1865. Na verval werd de kluis in 1970 gerestaureerd en op 14 februari 1971 heropend.

De kapel toont een altaarstuk met de Maagd en Kind naast een portret van Geremia Paladini, de laatste kluizenaar die er van 1849 tot 1865 woonde. Deze afbeeldingen bewaren het geheugen van de mensen die deze plaats gedurende generaties hun spirituele thuis maakten.

Toegang gebeurt via een bospad vanaf het gehucht Sasso en vereist degelijke wandelschoenen en watervrienden voor de klim. Vroeg in de ochtend aankomen helpt de sterke zon op de terugweg te vermijden.

De houten toegangsdeur is verborgen in het groen en gaat open door aan een steen te trekken die aan een touw over een katrol hangt. Binnen is het altaarstuk een Madonna met Kind, in 1859 geschilderd door kluizenaar Geremia Paladini, die zichzelf met tuniek en staf bedelend aan de voeten van de Madonna naast de heilige Valentinus afbeeldde.