San Bartolomeo, Parochiekerk in Como, Italië

San Bartolomeo is een parochiakerk in Como met een stenen gevel met klassieke ontwerpelementen, boogvormige ramen en decoratieve lijstwerk. Het uiterlijk toont hoe bouwers praktische constructie met artistieke details combineerden.

De oorsprong van de kerk gaat terug tot 14 oktober 1163, toen Giovanni Fica een stuk grond bij een brug over de Cosia schonk aan de Crocigeri, die er een kerk, een klooster en het hospitaal San Bartolomeo bouwden. De oorspronkelijke kerk stond verder noordelijk; het huidige gebouw werd meermaals verbouwd en werd pas eind 18e eeuw parochiekerk. Antonio Nolfi verbouwde het tussen 1779 en 1786, en rond 1899 werden het dwarsschip, de tiburio en de apsis toegevoegd.

De kerk bewaart werken uit opgeheven of afgebroken kerken van Como: een Marteling van de heilige Sebastiaan uit San Sebastiano, een Hemelvaart van Maria toegeschreven aan Giulio Cesare Procaccini uit Santa Chiara en een Madonna met de heiligen Adalbertus, Gervasius en Protasius uit San Protaso, dat in 1883 werd verwoest. Het altaarstuk van de patroonheilige wordt toegeschreven aan Jacopo Palma de Jongere.

De kerk staat in Como aan het deel van de via Milano waar de viali Roosevelt en Giulio Cesare op uitkomen, bij de overdekte loop van de Cosia. De oude brug San Bartolomeo op die plek is sinds de overkapping van de Cosia in 1937 niet meer zichtbaar. Het voormalige klooster Santa Chiara, nu een school, ligt aan dezelfde straat.

Aan de rechterzijde van de kerk herinneren een plaat en een ring aan het vermeende wonder van 1529, toen een crucifix dat door celestijnen van de Annunciata in processie werd gedragen de kettingen van de San Bartolomeo-brug zou hebben gebroken. De brug is niet meer te zien: de Cosia werd in 1937 overdekt.