St. Pontius martyr, Parochiekerk in San Ponso, Italië.

Sint-Pontius-kerk in San Ponso is een parochiegebouw met eenvoudige gevel versierd met vier slanke zuilen, naast een oud doopvont gelegen. Het interieur is verdeeld in drie schepen gescheiden door pilaren die de hele cultusruimte structureren.

Opgravingen uit 1977 dateerden de eerste cultusplaats in de vroegchristelijke tijd, rond de 5e–6e eeuw. Tussen de 10e en 11e eeuw verving een romaanse kerk haar; de pievani Pietro en Guglielmo worden in 1222 en 1245 vermeld. Vanaf het einde van de 14e eeuw verlaten, werd ze in 1584 in puin aangetroffen door monseigneur Angelo Peruzzi, terwijl de zielzorg aan de pastoor van Salassa was toevertrouwd. Tussen de 17e en 18e eeuw werd ze verbouwd: zijbeuken werden gebouwd, de façade herwerkt en de klokkentoren toegevoegd.

De parochie behoort tot het pastorale district Turijn-Noord van het aartsbisdom Turijn. In de nis van de gevel staat een beeld van de patroonheilige; de klokkentoren verrijst boven het baptisterium, een vierkant bouwwerk met één opening per zijde onder een schilddak.

De naar het westen gerichte façade ligt aan het plein van San Ponso; het toegangsportaal wordt omlijst door vier zuilen en bekroond door een driehoekig fronton met een nis en het beeld van de patroonheilige. De klokkentoren staat boven de doopkapel, met aan elke zijde een opening die vanaf de omliggende straten zichtbaar is. Het interieur eindigt in een koor dat één tree hoger ligt en wordt afgesloten door een halfronde apsis achter balustrades.

De vierkante klokkentoren staat rechtstreeks op het baptisterium; elk van de vier zijden heeft een kleine boogopening onder een schilddak. De opgravingen van 1977, die de eerste cultusplaats op de 5e–6e eeuw dateerden, brachten ook oudere structuren onder de kerk aan het licht.