Lardirago Castle, Middeleeuws kasteel in Lardirago, Italië.

Lardirago Castle is een middeleeuws fort met een rechthoekige indeling rond een centrale binnenplaats. De structuur wordt gekenmerkt door een zuileningang met spitsbogen en een aanzienlijke verdedigingstoren in een hoek.

Lardirago is vanaf 1254 gedocumenteerd, toen het klooster San Pietro in Ciel d'Oro Bonifacio Beccaria beleende met bossen voor de kasteelpoort; metselwerk van de kapel San Gervasio dateert uit de 11e-12e eeuw. In de tweede helft van de 14e eeuw bezetten de Visconti het kasteel en Gian Galeazzo liet bouwwerken uitvoeren; rond 1410 kregen de monniken het terug. In 1447 ontving het Francesco Sforza, in 1512 werd het geplunderd door Zwitserse en Venetiaanse troepen. Paus Pius V wees het in 1569 toe aan het Collegio Ghislieri.

De naam Lardirago duikt in 1254 op in geschreven bronnen, toen het klooster San Pietro in Ciel d'Oro Bonifacio Beccaria voor de kasteelpoort met bossen in Spirago beleende. Sinds ongeveer 2000 heeft het Collegio Ghislieri het complex hersteld voor congressen, seminars, gevorderde opleidingen en concerten in de gerenoveerde zalen.

Sinds ongeveer 2000 heeft het Collegio Ghislieri het hele complex gerestaureerd voor culturele, congres- en tentoonstellingsactiviteiten; in de vernieuwde zalen vinden congressen, seminars, gevorderde opleidingen en concerten plaats. Het kasteel ligt in Lardirago, bij de Olona en bijna op de oude grens tussen de districten Pavia en Milaan. De toegang volgt het programma van die bijeenkomsten, dus controleer vooraf wat er gepland staat.

Het grote toegangsportaal uit de 13e eeuw wisselt in zijn boog trapeziumvormige blokken licht zandsteen af met paren baksteenblokken, een toen in Lombardije gangbare techniek. Oorspronkelijk had het een metalen valhek. De zuidelijke ricetto-omwalling uit de tweede helft van de 14e eeuw huisvestte een molen, een pers, een stamper en een waterzaag.