White Tower

De Witte Toren is een 72 meter hoge klokkentoren in Brixen verbonden met de parochiekerk Sint-Michaël, met vier erkers aan het bovenste gedeelte. De structuur herbergt 43 klokken, waaronder zes grote klokken gegoten in 1922 en een dodenklok uit 1899.

De toren werd in 1459 gebouwd na een brand die de eerdere structuur vernietigde, en kreeg zijn huidige naam in 1591 toen de achthoekige bakstenen helm wit werd geschilderd. Deze verandering markeerde een belangrijke transformatie van het stadsaanzicht.

De toren staat centraal voor de parochiekerk en heeft eeuwenlang het klanklandschap van de stad bepaald door zijn klokken. De geluiden hiervan markeren belangrijke momenten voor de inwoners en vormen een integraal onderdeel van het dagelijks leven.

Binnenin leiden ongeveer 200 trappen naar verschillende functionele gebieden, waaronder het uurwerkmechanisme en klokkenkasten op de bovenste verdiepingen. De klim vereist enige fysieke inspanning maar geeft bezoekers toegang tot de interne werking van de structuur.

Tot de Tweede Wereldoorlog woonde een nachtwaker in de erkers van de toren en hield het omliggende gebied in de gaten om de stad tegen mogelijke gevaren te beschermen. Deze woonfunctie was een ongebruikelijke rol die niet meer bestaat.