Santi Pietro e Paolo, Kerk in Ponte San Pietro, Italië

Santi Pietro e Paolo heeft een eenbeukig schip van zeven traveeën, gescheiden door pilasters met marmeren kapitelen die de gewelfribben dragen. De stenen façade heeft een vooruitspringend middendeel in twee registers, met een portaal onder een lunet van Veronees marmer en daarboven een polifora en een mozaïek van Sint-Petrus die de gelovigen in zijn boot opneemt.

De eerste steen van de nieuwe parochiekerk werd in 1913 gelegd door bisschop Giacomo Radini-Tedeschi. Tijdens de Eerste Wereldoorlog lagen de werken stil en werden daarna hervat, waarbij het oorspronkelijke ontwerp van Elia Fornoni door Dante Fornoni werd herzien. De kerk werd op 26 april 1934 ingewijd door bisschop Adriano Bernareggi en de parochiale titel werd hierheen overgebracht van de oude kerk San Pietro, die toen werd verlaten.

Het mozaïek op de façade toont Sint-Petrus die de gelovigen in zijn boot opneemt; de kerk draagt de naam van de oude parochiekerk San Pietro, die na de wijding van 1934 werd verlaten. In de derde travee staat een marmergroep van de heilige Jozef van Gianni Remuzzi, in de zevende de altaren van het Heilig Hart en van de heilige Theresia van Lisieux.

De kerk staat in Ponte San Pietro, in de provincie en het bisdom Bergamo, binnen het vicariaat Mapello-Ponte San Pietro. De stenen façade heeft een uitspringend hoofdlichaam; boven het portaal ligt een lunet van Veronees marmer. De zijingangen bevinden zich in de vierde travee van het schip, en het presbyterium aan het einde ligt enkele treden hoger.

Het mozaïek op de façade toont Sint-Pieter die in zijn boot de gelovigen opneemt, en de marmeren lunet boven het portaal is uit Verona. De klokkentoren, in 1952 gebouwd naar een ontwerp van Elia Fornoni, is van steen uit Credaro.