Hermitage of San Cassiano, Religieuze kluizenarij in Lumignano di Longare, Italië

De Hermitage van San Cassiano is een 17e-eeuws bouwwerk in de oostelijke rotswand van de Monte della Croce in Lumignano, een buurtschap van Longare. Het werd opgetrokken rond de resten van een oude kerk van San Cassiano uit de 6e–7e eeuw, waarvan de onderste delen bij de opgraving van 1994 zijn blootgelegd; die kerk gebruikte een natuurlijke grot als apsis, nu de zaal aan de noordzijde.

De hermitage omvat de resten van een kerk van San Cassiano uit de 6e–7e eeuw, gebouwd tegen een rotsholte die als apsis diende; de onderste muurdelen kwamen bij de opgraving van 1994 aan het licht. Het huidige gebouw dateert uit de 17e eeuw. Van die eeuw tot het einde van de 18e was het eigendom van de Paduaanse familie Dottori, daarna van Nicolò Leoni, die het in 1825 afstond aan de familie Da Schio, die het nog bezit.

De overlevering wil dat hier in de 12e eeuw Adelheid van Bourgondië, keizerin van de Franken en koningin van Italië, haar toevlucht zocht nadat zij aan de door Berengarius opgelegde gevangenschap was ontsnapt. Er wordt ook verteld dat de dankbare koningin, zolang zij leefde, geschenken stuurde naar de boetelingen die zich hier tot gebed terugtrokken.

De toegang is niet altijd mogelijk, dus bellen vooraf om beschikbaarheid te bevestigen wordt aanbevolen. Stevige schoenen worden geadviseerd omdat het pad naar het heiligdom tussen de rotsen ongelijk terrein bevat.

De opgraving van 1994 legde dertien in de rots uitgehouwen graven bloot, waarvan er tien nog zichtbaar zijn; de vormen lopen uiteen van rechthoekig tot trapeziumvormig, elliptisch en antropomorf, de laatste met een uitsparing voor het hoofd. Slechts één beschreven plaat werd ter plaatse gevonden, andere inscripties zijn direct in de rotswand gebeiteld.