San Martino, Neogotische kerk in Piazza Brembana, Italië

San Martino is een neogotische kerk boven aan een trap van vier traveeën in blokken serizzo, met een westgevel voorafgegaan door een portiek met drie spitsbogen, de middelste groter. Het langgerekte interieur heeft drie schepen en vijf traveeën, verdeeld door vier polystyle zuilen per zijde. De zestien lancetvensters zijn veelkleurig; het grootste, in de gevel, meet 5,88 m bij 2,33 m.

De kerk is gedocumenteerd vanaf 1260, toen een perkament een belasting van 21 soldi registreerde, en was op 20 december 1288 al parochie. In 1360 staat ze in de nota ecclesiarum van Bernabò Visconti met drie geestelijken en een pastoor. De werkzaamheden van de 15e eeuw eindigden met het frescowerk aan de klokkentoren in 1480. Na een blikseminslag op 29 juni 1868 werd in 1869 een nieuw gebouw begonnen, dat in 1870 instortte; het werd voltooid in 1873 en ingewijd op 20 november 1883.

De naam San Martino Oltre la Goggia verwijst naar het gebied van de Val Brembana dat Oltre la Goggia heet, genoemd door Giovanni Da Lezze in 1596, toen de kerk zetel was van het vicariaat van de dorpen in het bovenste dal. Het contract van 1620 met Ventura Fanzago voor het gieten van de eerste twee klokken werd gesloten voor notaris Fantino Donati en zes getuigen.

De kerk staat boven aan een trap van vier traveeën, opgebouwd uit blokken serizzo, met de gevel op het westen gericht. De ingangsportieken en de trap van 1948 zijn ontworpen door ingenieur Dante Fornoni. Het gebouw staat in Piazza Brembana en dient zowel het dorp als Lenna.

De klokkentoren werd gebouwd naar een ontwerp van Mauro Codussi en de frescoversiering ervan was in 1480 klaar. De kerk bewaart ook een houten achttiende-eeuwse preekstoel met plant- en bloemmotieven, waarvan de nissen twee beelden van evangelisten bevatten; oorspronkelijk telde het werk er vier.