Santa Lucia, Katholieke kerk in Bergamo, Italië.

Santa Lucia is de votiefkerk van de vrede in de Bergamse wijk Conca d'Oro, een ronde kerk die via een hoge trap bereikbaar is. Het cilindrische bouwlichaam is bekleed met blokken Credaro-steen en delen in Zandobbio-marmer, en de halfronde koepel rijst 30 meter boven de vloer. Binnen herbergt de diepe apsis een groot mozaïek dat in 1968 werd voltooid, en het altaarstuk is Francesco Capella's Geboorte van Jezus.

De wens voor een nieuwe kerk ontstond in 1939, naast de schuilkelder die later de Galleria Conca d'Oro werd, maar de oorlog stopte het project. Na 1943, toen de bewoners tijdens het conflict een gelofte aan de Maagd deden, werden de werken hervat, en vanaf 1949 verrees de koepel. Bisschop Adriano Bernareggi wijdde de kerk op 25 april 1952 aan het Onbevlekt Hart van Maria.

De naam komt van de heilige Lucia, aan wie de oude kerk aan de via Santa Lucia was gewijd; bewoners noemden haar vroeger Santa Liza. Die kerk werd in 1397 gebouwd door bisschop Cipriano degli Alessandri voor het klooster Santa Lucia in Broseta. De trap tussen de boven- en benedenstad bij de Porta San Giacomo heet nog steeds Scaletta di Santa Lucia.

De votiefkerk staat op een hoogte boven de Conca d'Oro en is bereikbaar via een lange trap; de oude kerk Santa Lucia ligt lager, verbonden met de via delle Tre Armi bij de porta San Giacomo door de Scaletta di Santa Lucia. Beide horen bij het noordwestelijke stadsvicariaat.

De inwijdingsinscriptie werd aangebracht door bisschop Adriano Bernareggi op 25 april 1952, toen hij het gebouw wijdde aan het Onbevlekt Hart van de Heilige Maagd Maria. Het jaar daarop, op 11 februari, zegende kardinaal Angelo Maria Roncalli, de latere paus Johannes XXIII, de voltooide votiefkerk.