Venezuelan pavilion, Nationaal paviljoen van de Biënnale van Venetië in de Giardini, Venetië, Italië.

Het Venezolaanse paviljoen is een modern kunstgebouw in de Giardini della Biennale in Venetië. Het bevat drie tentoonstellingszalen, waarvan twee verhoogde ruimten met natuurlijk licht en witte marmeren muren.

Na de Tweede Wereldoorlog werd Venezuela uitgenodigd voor de Biënnale, en de regering van Marcos Pérez Jiménez financierde een nationaal paviljoen, het eerste van een Latijns-Amerikaans land. In 1953 stelde Graziano Gasparini het project voor; Carlos Raúl Villanueva werd eerst benaderd maar was bezig met de Ciudad Universitaria de Caracas, waarna Carlo Scarpa, toen woonachtig in Venetië, het op zich nam. Gebouwd tussen 1954 en 1956, werd het in 1956 ingewijd.

Het paviljoen toont werken van Venezolaanse kunstenaars die zich met hedendaagse thema's bezighouden. Bezoekers zien er schilderijen, sculpturen en installaties die artistieke uitingen uit dat land vertegenwoordigen.

U heeft een entrekaartje voor de Biënnale van Venetië nodig, verkrijgbaar bij de ingangspoorten van de Giardini. Plan voldoende tijd in om ook de nabijgelegen paviljoens en tuinen te verkennen.

Het is een van slechts vier permanente Latijnamerikaanse paviljoens op deze grote internationale kunsttentoonstelling. Dit zeldzame kenmerk zorgt ervoor dat Venezolaanse kunstenaars zichtbaarheid krijgen op een werkelijk mondiaal kunsttoneel.