Israeli pavilion at the Venice Biennale, Nationaal kunstpaviljoen in Giardini della Biennale, Italië.

Het Israëlische paviljoen is een nationaal tentoonstellingsgebouw in de Giardini della Biennale, ontworpen door Zeev Rechter en gebouwd tussen 1951 en 1952. Fredrik Fogh restaureerde het in 1966. Het gebouw volgt de internationale stijl, met een plat dak, geometrische volumes en een glazen voorgevel die de tentoonstellingsruimte opent naar de omringende tuin.

Joodse Israëlische kunstenaars namen in 1948 voor het eerst deel aan de Biënnale van Venetië, in het door welgestelde Italiaanse joden gesponsorde paviljoen Erez Israel, Artisti Palestinesi. Israël opende in 1950 zijn eigen paviljoen; het door Zeev Rechter ontworpen gebouw werd tussen 1951 en 1952 opgetrokken en in 1966 door Fredrik Fogh gerestaureerd.

Joodse Israëlische schilders exposeerden vanaf 1948 op de Biënnale van Venetië, in het door welgestelde Italiaanse joden gesponsorde paviljoen Erez Israel, Artisti Palestinesi, voordat Israël in 1950 zijn eigen paviljoen opende. Er exposeerden onder anderen Yitzhak Frenkel Frenel, Moshe Castel, Marcel Janco, Sigalit Landau en in 2024 Ruth Patir.

Het paviljoen bevindt zich in de Giardini della Biennale-tuinen en is toegankelijk tijdens de Biënnale-evenementen van Venetië. Bezoekers moeten weten dat tentoonstellingen regelmatig wisselen en openingstijden variëren afhankelijk van het specifieke evenementenschema.

De glazen gevel stelt voorbijgangers in staat om kunstwerken van buiten het gebouw te zien, waardoor een onverwachte verbinding ontstaat tussen de tentoonstellingen binnenin en de openbare tuinruimte. Deze transparantie onderscheidt de structuur van veel andere pavillons met geslotener ontwerpen.