Belgian pavilion, Nationaal paviljoen in Giardini della Biennale, Venetië, Italië

Het Belgische paviljoen is een art-nouveau-expositiegebouw in de Giardini della Biennale, ontworpen door Léon Sneyers voor de bouw in 1907. A. de Bosschère voegde tussen 1929 en 1930 zalen toe aan weerszijden van de hoofdruimte en verving het platte dak door een schuin dak. Virgilio Vallot restaureerde het in 1948 en gaf de façade een concave vorm met rozetmotieven; Georges Baines veranderde het interieur in 1997 in een white cube-galerie.

Het Belgische paviljoen was het eerste buitenlandse paviljoen in de Giardini, in 1907 ontworpen door Léon Sneyers in art-nouveaustijl onder invloed van Josef Hoffmann en de Weense architectuur. A. de Bosschère breidde het tussen 1929 en 1930 uit met zalen aan weerszijden van de hoofdsalon en verving het platte dak door een schuin dak. Virgilio Vallot restaureerde het in 1948 en gaf de gevel een holle vorm met rozetmotieven; Georges Baines verbouwde het in 1997 tot een white cube-galerie.

De Belgische vertegenwoordiging op de Biënnale omvatte James Ensor, Constant Permeke en Louis Van Lint in 1948, Luc Tuymans in 2001, en Berlinde De Bruyckere in 2013 met curator J. M. Coetzee. Het paviljoen huisvest ook de architectuurbiënnale, zoals 'Eurotopie' van Traumnovelle in 2018.

Het paviljoen staat in de Giardini della Biennale, het ommuurde park in Castello met zo'n 30 landenpaviljoens; toegang via de ingangen aan de Viale Garibaldi of de waterkant. Het is alleen geopend tijdens de Biënnale, dus controleer vooraf de data van de lopende editie. De vaporettohalte Giardini ligt op enkele minuten lopen.

Het gebouw van 1907 naar ontwerp van Léon Sneyers was het eerste buitenlandse paviljoen in de Giardini, vóór de meeste nationale huizen. Virgilio Vallot maakte de gevel in 1948 concaaf met rozetmotieven, en Georges Baines vormde het interieur in 1997 om tot een white cube.