Grotta di San Biagio

De Grotta di San Biagio is een uitgegraven grot in Castellammare di Stabia die zich uitstrekt over ongeveer 27 meter lang en 3 meter breed. Het interieur is ingedeeld in een ingangshal, een centrale schip met vier nissen aan de zijkanten en een apsis aan het uiteinde.

De grot begon als een Romeinse tufsteen groeve voordat deze tussen de 5e en 7e eeuw werd omgevormd tot een paleochristelijke begraafplaats voor een adellijke familie. Deze verschuiving van steenwinning naar heilige begraafplaats laat zien hoe de ruimte in de loop der tijd opnieuw werd gebruikt.

De wanden tonen meerdere lagen fresco's, inclusief een Byzantijnse Madonna met Kind uit de 8e eeuw. Deze schilderingen laten het religieuze kunst zien dat belangrijk was voor degenen die in deze ondergrondse ruimte bijeenkwamen.

De toegang tot de grot is sinds 1695 beperkt nadat een bisschop deze sloot vanwege criminele activiteiten in de omgeving. Bezoekers die interesse hebben in de site moeten van tevoren lokale informatie controleren, omdat de huidige omstandigheden en bezoeksmogelijkheden kunnen variëren.

Archeologische opgravingen in 1950 brachten talrijke christelijke begravingen met Romeinse tegels aan het licht, wat aantoonde dat de grot gedurende verschillende perioden als begraafplaats diende. Deze vondsten tonen aan hoe Romeinen en vroege christenen dezelfde locatie voor hun respectievelijke doeleinden gebruikten.

Locatie: Castellammare di Stabia

GPS-coördinaten: 40.70017,14.49196

Laatste update: 14 december 2025 om 14:01