San Martino, Neoclassicistische kerk in Sottomarina, Italië

San Martino is een neoklassieke kerk in Sottomarina met symmetrische verhoudingen en een naar het westen gerichte gevel. Het gebouw vertoont een duidelijk, ordelijk ontwerp dat kenmerkend is voor deze architectuurstijl en blijft zichtbaar vanuit het nabijgelegen Chioggia.

De eerste kerk op deze plek werd in de 12e eeuw gebouwd en in 1379 tijdens de Oorlog van Chioggia door de Genuezen verwoest. Nadat de Venetiaanse Senaat bouwen buiten de muren van Chioggia verbood, bleef het gebied onbewoond tot in 1712 bij tuinwerkzaamheden ruïnes van de oude kerk werden gevonden. Een nieuwe kerk werd op 3 augustus 1715 voor de eredienst geopend en op 28 juli 1801 door bisschop Stefano Domenico Sceriman ingewijd. De huidige grotere kerk werd in 1859 begonnen, in 1898 hervat, in 1900 voltooid en op 10 november 1950 ingewijd.

De kerk dient als ontmoetingsplek voor de religieuze vieringen van de lokale gemeenschap en bepaalt het uiterlijk van Sottomarina. Het weerspiegelt de katholieke tradities die in dit kustgebied al generaties lang worden uitgeoefend.

De kerk ligt centraal in Sottomarina, waardoor bezoekers deze gemakkelijk te voet kunnen bereiken. Het hele jaar door vinden diensten en religieuze ceremonies plaats, en bezoekers kunnen het interieur verkennen tijdens de openingsuren.

De rond 1730 gebouwde klokkentoren kreeg in 1865 zijn wijzerplaat; de klok kwam van het kleinere torentje van het stadhuis van Chioggia, en het oude uurwerk wordt nu bewaard op de begane grond van het verticale museum van de Torre di Sant'Andrea. Tot 1913 had de toren een koepel, die na een blikseminslag werd afgebroken en vervangen door een schuin dak.