City walls of Sabbioneta, Verdedigingsmuur in Sabbioneta, Italië.

De stadsmuren van Sabbioneta vormen een onregelmatige zeshoek van vestingwerken die hoofdzakelijk tussen de 16e en 17e eeuw zijn gebouwd. Ze zijn ongeveer zes tot zeven meter hoog, met een buitenbekleding van baksteen ondersteund door steunberen en een achterliggende aardemassa die naar binnen afloopt, omgeven door een brede gracht. Zes vijfhoekige bastions (San Nicola, San Giovanni, San Giorgio, Sant'Elmo, San Francesco, Santa Marta) liggen op de hoeken, verbonden door rechte stukken.

De bouw van de muren begon in 1554 onder leiding van Vespasiano Gonzaga Colonna, die een nieuwe versterkte stad in de Po-vallei wilde stichten. Het project maakte deel uit van een ambitieus plan om een ideale Renaissance-stad volgens moderne militaire en stedenbouwkundige principes te creëren.

De muren bepalen hoe de stad vandaag is ingedeeld en gebruikt wordt, en laten zien hoe Renaissance-inwoners hun ideale stad voor zich zagen. Je ziet deze bedoeling overal: rechte straten, open pleinen en de fortificaties als grens tussen stad en landschap.

De muren vormen een onregelmatige zeshoek met zes vijfhoekige bastions; de courtine staat ongeveer 6-7 meter boven de vlakte. De buitenste gracht was ooit tot 35 meter breed. De twee poorten, Porta Imperiale in het zuidoosten en Porta Vittoria in het noordwesten, zijn de belangrijkste toegangen tot het historische centrum.

Een tekening van G. B. Belluzzi in de Nationale Bibliotheek van Florence toont dat het oorspronkelijke ontwerp een vijfzijdige muurring voorzag; die werd tijdens de bouw gewijzigd in de onregelmatige zeshoek die werd uitgevoerd. De muren sloten ook het oudere middeleeuwse kasteel met zijn gracht in, tussen de bastions San Francesco en Santa Maria.