San Vittore, Kerk in Cannobio, Italië

San Vittore is de parochiekerk van Cannobio, ook wel collegiale kerk van San Vittore genoemd. De neoklassieke façade draagt vijf beelden van de heiligen Vittore, Ambrogio, Carlo, Davide en Mosè. De klokkentoren bestaat uit blokken serizzosteem, met trifora's in de klokkenkamer en een spits uit de twintigste eeuw.

De eerste vermelding van een kerk hier verschijnt in 1076, en de klokkentoren behoudt nog zijn ruwe steenwerk uit de 1100 of 1200. Een groter gebouw werd begonnen in 1730, voltooid en gezegend in 1749, en de voorgevel werd voltooid in de 1800.

De kerk wordt ook collegiata di San Vittore en pieve di San Vittore Martire genoemd, titels die herinneren aan haar rol als hoofdparochiekerk van Cannobio. De klokkentoren uit de 12e–13e eeuw bevatte aanvankelijk slechts twee klokken, die niet alleen voor diensten luidden maar ook om mensen naar vergaderingen en terechtstellingen te roepen.

De kerk staat in het historische centrum van Cannobio, in het bisdom Novara. De klokkentoren van serizzo-blokken dateert uit de 12e–13e eeuw: let op de trifora-openingen en de in de 20e eeuw toegevoegde spits. De gevel werd pas in de eerste helft van de 19e eeuw voltooid, lang na de wijding van 1749.

De klokkentoren bestaat uit blokken serizzoste en dateert uit de 12e–13e eeuw, met een klokkenkamer met triforia en een spits uit de 20e eeuw. Eerst hing er slechts twee klokken, die niet alleen voor de diensten luidden maar ook voor vergaderingen en terechtstellingen.